Biraz bıkkınım sanki şu paslı günlerde
Çocukluğumu arıyorum tertemiz mazimde
Masumca oynadığımız oyunlarda ve sohbetimizde
Şimdi ise kayboluyorum hayatın derinliklerinde
Unutuyorum yaşımı ve içinde yaşadıklarımı
Bir hiç uğruna geçiriyorum zamanımı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta