Karda Bidayet Şiiri - Ömer Can Kaplan

Gecelerden bir gece
sıradan değil bu kez
Lapa lapa karla yıkanan karanlığın
beraatine şahidim
Şahidim
Çünkü öznesi benim bu karlı gecenin
Baykuş, yarasa ve kara kedi
Dünyanın en pak raflarında tutuluyor şuan
Koyu bir köpükle yıkanıyor dünya
Ağaran bir sabaha seriliyor kuruması için güya
Yansıyor payam ağaçlarına müzminleşen
ruhani bir terk edilmişlik
Dışarısı işte göz kırpıyor bana
Pencereden görüyorum
sokak lambasının o romantik yalnızlığını
Yanıyor o
ve evlerin bacasından tüten dumanı
gökyüzüne armağan ediyor
O duman
o sis
o pusarık can yükseliyor
göğsüme dokunup tüm hüznümü emerek
Karanlık epriyor
bir zamanlar intihara teşbih ettiğim gözlerimi okudukça
Karanlık titriyor bu gece
o sıcak ülkeye yaklaşma teşebbüsümü soludukça

Başlangıç, yeni sonların göbek adıdır şafakta
Kediler, köpekler ve diğerleri
Karın tokluğuna açlar, sahiden ıssız bir sokakta
Neyi betimlese gözlerim, ona anlam yüklüyor evim
Ortaokul madalyalarım, kırık lise plaketim, camekandaki aile çerçevesi ve sessizlik
Hani kara kış bile beyazdır ölümcül de olsa
Kalbe ulaşan ince bir soğuk
ince hastalık
ince düşünceler
Onlar da...

Bir sözcükten ibaret hayat
ısıcacık dudaklarımda
Karda bidayetin gayesi bu olmalı diyorum
Yaşamayı fazla büyütmeden
Onu cebime sığdırmalıyım
Dörtnala ve dört yana uzatmalıyım ellerimi
Düşünce
düşüncelere dalmadan kalkarak ayağa
En yukarı, en göğe, en dipsiz zirveye sıçramalıyım bu gece
Çünkü ben
Şahidiyim an'ın ve kendimin
Öznesi benim bu karlı gecenin
Ve kârlı çıkacak da benim sabaha
Güneşin benden utandığına
Ve onun benden sonra uyandığına şahidim
Badema
tez atlarla aktığını görüyorum ruhumun
Tezatlarla savaşarak incinen gururumun...

Şimdi
Kibritçi kız kışı üşütüyor tırnaklarımda
Şimdi gece
Şimdi karanlık
Şimdi şeytan üşüyor tapınaklarında
Dudaklarını çatlatıyorum mevsimin yılgın bir inatla
Kalemin en dokunaklı yeriyle savunuyorum kale'mi
Ne'lerim varsa yok artık
Derelere döktüm çakıları, çatalları
Çıkarttım şapkadan kafamı
Soğuk, kulaklarıma eksiği nakşetti
Zaten soğuktan önce şapkaya
Ve şapkadan sonra soğuğa hacet yokmuş
Şahit oldum
Kuşların uçana kadar insanlığına
Ve karlı geceye...