D.t. 1987 ne zaman ölür bilinmez.
Ben yaşlı bir adamım
yalnız ve çok bahtsızım
kimse anlamaz derdimi
eşim bana sırt çevirmiş
çocuklar desem,
dönüp yüzüme bakmazlar.
Ne oldu bize, nasıl oldu
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




sorunsuz bir ölümolsun benimki
kimse ardımdan ağlamasın
ağıt yakılmasın ardımdan istemiyorum
ama çocuklarım unutmasın
onları hala çok seviyorum
sevgili eşim?
hiç aklımdan çıkmadı ki.
tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta