Cinneti pusatsız mum ışığı ıssızlığında
Gecelere şavkını sürüyen bakışlarım yine avare
Yine felasife gönlüm pare pare
Münhal acısı bir çapkın gülüşe biçare
Tekmil-i gamımı sorarsen eğer
Heyhat, yârin gözlerine mülhem bir seyyare
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta