Karlı bir gecenin sabahında
Yalnız bir adam yürüyordu sokakta
Bir alkol ikindisinin ertesinde
Kafasında bin bir düşünce ile...
Oysa ne kadar dolu dolu harcamışı senelerini
Kısacık yaşmında neler tatmışı
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




insanı alıp çook uzak bi yerlere sürüklüyor bu şiir...
yüreğininize sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta