Aşk tasına düşünce elden kaşığım
Acından yar yoluna düşmüş aşığım
Yare hasret kalmışım sönmüş ışığım
Nefesimi çöllere savurmuşum ben
Nefesimle çölleri kavurmuşum ben
Ciğerlerde nefesin damarlarda kan
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta