İnsan sıkışır dört duvar arasında.
Çâresiz kalır, daralma olur ruhunda.
Der, rahat yok bana bu dünyada,
Kimse acımıyor, hâlimiz hiç yok akıllarında !
Çırpınır BİÇÂRE yüreği, ruhu insanın.
Bir an kesilir umudun, çıkar aklın.
Yüz yıl oldu yüzünü görmeyeli,
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.
Devamını Oku
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta