Gece yarısı yine dalda kanlı bülbül ;
Biçare, gün yüzü görmeden sönen ömür!
Zamanı geldiğinde atarsın kabre gül,
Ne çare gittiği yoldan dönmez düşünür.
Bakıyor etrafa yine melül melül,
Ezele kadar sürecekti bu tefekkür.
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta