Bıçak Kemiğe Dayandı Şiiri - İsmet Ülker

Aldın sevdiğimi, onsuz bıraktın
Kavurdun ciğerimi, ateşe attın
Kendi hâlinde yaşayan diriydim
Sen beni yaşayan ölü yaptın

İçim kan ağlarken eller mutlu sandı
Ne bilsinler, can tenden usandı
İsyan falan değil benimkisi
Ruhum sevdiğine ölümüne susadı

Evim yıkıldı, kapım kapandı
Bu kez canım çok fena yandı
Allah’ım, bari al canımı kurtulayım
Artık bıçak kemiğe dayandı

İçim kan ağlarken eller mutlu sandı
Ne bilsinler, can tenden usandı
İsyan falan değil benimkisi
Ruhum sevdiğine ölümüne susadı.