Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
merhametten söz edilmezseydi timsah gözyaşı diyecektim, okurken sahnelenir gibi gözde canlanıyor, trajedi
Ölümü anımsatan çehresinde
Yaşama yakarışı
ters anlamlı gibi görünüp bağlaşımında epey birşeyle anlatmaya çalışan iki satır... tebrik ederim..
nefis....
beyoğlu nun arka sokaklarında, ölümle- yaşam arasında gelip giden. rutubet kokulu ve ıslak aşkları anımsatıyor..
tango çalıyor uzakta...
biçimsel ahenk güzel. anlamsal olark da çok şey bırkıyor okura. özellikle ilk iki dize oldukça düşünülesi, farklı farklı uzlamlarda
Güzel...
sana kıyamamıştır...:)
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta