Bibexşîne!
soğuk ve yalnızlık kıskandıran bir şehrin köhne bir barakasından
sentetik zamanlara tuz doğrayan çocuklar biliyorum bu şehirde
hepsinin bir diğerinden daha büyük umutları olan.
acılarını sahiplenmiş
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Zamansız mevsimlerin kuraklığını yaşıyorlar çorak bedenlerinde,
Bir yanları çeyrek ekmek arası çöp torbası,
bir yanları masum ceylani kelebek ömrü,
bir yanları hep anarşist kokulu.
Ve bir yanları; isimsiz, adressiz mezarlarda saklı...
Şair...Şiir...Yürekli...Feridun; Yaşamın ta kendisi...
SONUNU,
AHMED ARİFE GÖNDERME İLE BAĞLAMAN ŞİİRE YAKIŞMIŞ...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta