---
Ey nefsine gafil düşen yârim!
Hevesine meyil edip attın bizi.
Yâd diyarda taht kurup,
Sönmeyen ataşlarda yaktın bizi.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Şiir bir aşk şiirine benziyor ama bizim bildiğimiz aşk şiirlerinden değil,şair kendi dizelerinde insan ruhuna eşeliyor.Yalnız bu eşeleme kalıpçı psikologlar gibi ruh olgularını tarif etmiyor okuyana adeta her şeyi sevmeyi sevginin olağan üstü güç olduğunu bilerek yaşatıyor.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta