Yanarım bi-sefa aşkına.
Sözde toprak, özde insan; bi-vefa aşkına.
İhânet şeref oldu, hâin padişah.
Sadıklar sersefil, sorgulanır neslişah.
Kolumda kelepçe, yüzümde kasvet!
Kara bulut gibi çöker içime hasret.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta