alıp gidesim gelmiyor papuçlarımı
elime alıp yalınayak
kimi zaman fırında pişen taze ekmekler mi oluyor bilmem
huyumun doğal kaynağı olan suyumdan vazgeçemiyorum
rüzgarlrın eteklerimi havalandırması mıdır bilmem
mevsimleri kışkırtan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta