Daima birşeyleri değiştirebileceğine inanarak yaşıyordu genç adam,
Mutluluğu gözyaşıyla,
Gözyaşını donuk bir tebessümle izah edebilirdi
İçten içe yakınıyor, yeterince anlaşıldığını düşünmüyordu...
Günler gidiyordu,
En sevdiği melodi bile ona dudak kıpırdatmıyordu...
İçine ağladığını ancak onun gibi biri görebilirdi,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta