* Bezm-i Alem Şiiri - Fatma Doğan

BEZM-İ ALEM
Bir şiire dokunmalıyım, bu gece!
Dirseği gün yanığı,
İmgeleri alaca beyaz,
Yeni çıkmış fırından gibi taze,
Kahve kokusu misali, kendime yaren.
Kuzinede pişen kestane kadar özlemişim,
Dost meclislerini…
Bir şiir dizmeliyim ipince, bu gece
Öyle bir şiir ki, Bezm-i alem!
Senin kadar güzel, Mahi...zade….

Bir şiiri avutmalıyım bu gece,
Gözlerinde bulut gizli,
Islak, ıslak…
Saçından ay süzülür.
Avuçları terlemiş,
Şakaklarında sürgün damlalar,
Nefesi İyot, çeşnisi tuz.
Yazgısı Leyla…
Ayakları kum beji sahil,
Bir şiir olmalıyım dalga dalga, bu gece
Öyle bir şiir ki Bezm-i alem
Senin kadar sessiz, Zühre….

Bir şiir yazmalıyım bu gece
Sırtı dağlara doruk,
Öfkesi buzul eriten kor
Çağlar arası derviş selamı,
Sükût etse ayrı devran.
Baba duası deminde tam.
Bir şiir yazmalıyım bu gece, pala bıyıklı,
Öyle bir şiir ki Bezm-i alem
Senin kadar güzel gözleri,
Masmavi puslu duman…

Bir şiir işlemeliyim bu gece
Nakış, nakış…
Çiçeği burnunda,
Yaşmağı oyalı gelin.
Ana şefkati deminde, gözleri karam
Yongası umut
Ruhuma öğüt, kelamı…
Kadife tenli türküler doğursun durmadan
Bir şiir okumalıyım, bu gece upuzun belik belik
Öyle bir şiir ki Bezm-i alem
Senin kadar güzel… saçları kömür….
Ömrüme ömür…

Bir şiir içmeliyim bu gece
Aklımı başımdan alsın mey.
Yüreğinde yıllanmış, gam.
Rengi şarap kızılı.
İki lafın belini kıralım biyerde
Şivesi Dilbe şeker …
İşvesi tav,
Bir şiir susmalıyım bu gece
Hadi üfle ney’e….
Bir şiir dinlemeliyim bu gece senden, ay çehreli yar…
Öyle bir şiir ki Bezm-i alem
Senin kadar güzeli olmasın alemde ….
FATMA DOĞAN 08.01.2026/TURHAL