Bir resim gördüm kitabın üstünde
Sonra bir resim de ben çizdim.
Saçlarını savurdum rüzgarın hoyrat ellerine
Gözlerinde mutluluğu estirdim.
Ve adını yazdım bir kenarına
Ve içimi döktüm çaresizce satırlara
Hüzünlendim birden
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Arkadaşlar, şiirde üç mısrayı bugüne kadar hep atlamışız. “Dünyada bu kadar yakın olmamıştım sana ” mısrasından sonra
“Çabuk gelmemi istiyorsun Beyazlar ötesinden, çiçekler bahçesinden..
Bu kadar günahımla nasıl gelirim Beyza.. “
şeklinde devam edecekti. Antoloji.com’a muhtemelen giriş yaparken farkına varmamışız. Paylaşan tüm arkadaşların düzeltmesini temenni ederim.
Saygılarımla..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta