Bir resim gördüm kitabın üstünde
Sonra bir resim de ben çizdim.
Saçlarını savurdum rüzgarın hoyrat ellerine
Gözlerinde mutluluğu estirdim.
Ve adını yazdım bir kenarına
Ve içimi döktüm çaresizce satırlara
Hüzünlendim birden
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Arkadaşlar, şiirde üç mısrayı bugüne kadar hep atlamışız. “Dünyada bu kadar yakın olmamıştım sana ” mısrasından sonra
“Çabuk gelmemi istiyorsun Beyazlar ötesinden, çiçekler bahçesinden..
Bu kadar günahımla nasıl gelirim Beyza.. “
şeklinde devam edecekti. Antoloji.com’a muhtemelen giriş yaparken farkına varmamışız. Paylaşan tüm arkadaşların düzeltmesini temenni ederim.
Saygılarımla..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta