Beytullah(Kâbe)
Yüz sürmeye geldim eğilip diz çökerek, el açarak...
Affeyle kulun her günâhından, nice etmişse kusur;
Döndüm yedi kez KÂabeteyn çevresinde Hakk, uçarak...
Dünyâ’da ve Âhir’de, bulalım diyerek gayrı huzur...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




allah kabul etsin bızlerede nasıp olur ınsallah
Çok güzel bir eser inşallah rabbim bizlerede beytullaha yüz sürmeyi nasip eder.kutluyorum saygılarımı sunuyorum.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta