Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
ülkem gerçegi yok sayılırken fakir vatandaş vururlar ha vururlar tekmeyi ve hep sistem kazanır eşitlik nerede
insan olmak bizleri ezer geçer sadece
elinde imkanı olan devlet kılını kıpırttatmaz bile
oysa ne cerenler var akıl küpü
daha bir çok yorum yapılır tartışılır ama yeri burası degil kutluyorum duyarlı kaleminizi saygılarımla
İnsan manzaraları ne yazık ki. Duyarlı yüreğinizi kutlarım. Tebrikler kardeşim, sevgilerimle.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta