* Ah Minel Aşk! Şiiri - Fatma Doğan

AH MİNEL AŞK
Seyreyle halemi, bende bahur tutuştu…
Ruhumdaki yangının narı, hardan od, kordan ateşti…
Özümde saklı o cevher , yakutu mercan,
Ederi bende, kıymeti eşsiz bir lütuftu…

Söyleyin göğsümü yumruklayan o divane kalbe
Yârin badem gözlerini yakan, ben değildim
Kehribar aşktı…

Silsem cem-i mazimi , yadımdan...heder edip ömrümü
Girsem zamanın işvenaz zembereği ile kol kola
Silinir mi kalbimin cidarlarından bu sevda terinin tuzu …
Biter mi aşk dediğin, kalbimi patlatan şu şimali infilak

Ah minel Aşk!
İki karşı kıyının yabancı aşıklarıydık biz
Birimiz yazken birimiz kış….
Birimiz doğuyken birimiz garp…
Yüzümüzde gölgeli şuleler gezinmekte acaip acaip
ruhumuzda mercan kayaları hapis
Yaş aldıkça lakin...
Yaşayamadıkça…aşkla….
Sevdaya doya doya…
İki karşı kıyının iki fani hasmıyız biz…
Zor sevdaların tarafında….
Seyreyle halimi, bende bahur tutuştu…hem de ne tutuştu
Ruhumdaki yangının misali nardan hardı... kordan ateş…
Söyleyin göğsümü tekmeleyen o divane kalbime
Yârin çakmak gözlerini yakan, ben değildim
Kehribar aşktı…
Ah beynelmilel Aşk!
İki karşı kıyının küskün aşıklarıyız biz
Birimiz buz tutmuşuz... birimiz yanmış köz.
Fatma Doğan 16.08.2026/ Turhal