Sabahın beşinde çıkıyorum yola
Saat onikide bir saat verirler mola
İş dönüşü ayaklarım kayıyor sağa sola
Arz edeyim halimizi budur beyler
Maaşın azlığı derdime dert katıyor
Akşam dokuzda geliyorum çocuğum yatıyor
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta