Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
İçten bir şiir olmuş hocam, gölgemi dahi bırakıp hayat kavgam içinde kuralsız hoyrat ve bi hayli serserice gidesim var ki. .ama insan yüreğinde biriken ağrıların üstüne basmadan da bi nefes gidemiyor ne tuhaf
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta