Beyimde saat çalışıyor her saniyesi sana atarmış gibi.
Kalbinin kan pompama sayısı senle duracak gibi!
Mahallemde misket oynayan çocukların misketleri kuyuya değilde kafama düşer gibi..
Kağıta bulaşan mürekkep, dar ağaçını bekleyen mahkum elimde bir mum karanlıktan korkan çocuğum rüzgar eserse söner ışığım.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta