Beklentilerin varlığını yoklamaya imkan bulamadığımız zamanlara denk gelmişti, telaşlı umutlarımız. Belki de imkanını bulamadığımız çocuksu düşlerin ellerinde boğulmuştu, içimizi ısıtan o masum duygularımız. Ne son kullanma tarihi belliydi aşk denen bizce imkansızlıkların, ne de yanlış yere park edilmiş gibi ceza yiyen,değmeyecek gönüllere beslediğimiz o sevgi duygularımız...... hüzünlü zamanlar düşüncesinden.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta