Bir belirsizlik ki sorma!
Bir bir yıkılıyor üstüme umutsuz yarınlar.
Dönemem geçmişe bu aşikar,
Ama gömülüyor nefeslerim sessizce böyle işte.
Neymişki hayat?
Çocukluğunu gezdirmekmiş belki gecekondu semtlerinde akşama dek,
Oturup bir kaldırım taşına,geleceği düşlemekmiş yüzü ellerinde.
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta