1971- OKUNACAK EN BÜYÜK KİTAP İNSANDIR.
Her şeyi sende bıraktım, kuytu karanlığında gecenin
Sen koyu gölgeler içinde karanlık yüzünle
Yalanlarınla ihanetinle kaybettin bende kendini
Seninle yitirdim ışığımı güneşimi sesimi
Beyaz, ipek gibi yağdı kar
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm
Devamını Oku
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm




Eyvallah...
duz bir yazı yazsaydınız daha iyi olurdu sanırım.. cunku dızeler birbirinden bagımsız anlam karmasası yasanıyor.. ahenk yok uyum yok... duz nesır olmus.
Söylenecek çok şey var bu satırlara da!..
Ama susmak,
konuşmamak...
Sadece duymak,
insanın içinde...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta