(1963 -Urfa) Hayatın tamamı: Bir nefeslik...
parmaklarımın ucuna asıyorum seni
sonra namert zamanları bıçaklıyorum
benim oluyor tüm menfur duygular
frengili kaderimi
muhacir gönlüme bağışlıyorum
parmaklarımın ucuna asıyorum seni
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




güzel bir paylaşım. kaleminize yüreğinize sağlık.
şiiri pek bilmediğim için yorumlayamıyorum. severek okudum, başarılar...
Keskin bir kılıç gibi duygular.Oldukça etkili .Tebrik ediyorum Saadet hanım.Saygı ve selamlarımla.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta