Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
bilirsin ustam,biz hikayelerin hep sonlarını biliriz öncesiyle pek ilgilenmeden...kimse bilmez hikayenin başını ya da ortasını.sonunda gözlerine,kulaklarına çalınan neyse odur onlar içn bütün hikaye...hayat bize kendi hikayesini okuyor Muhlis hocam.....öznesi biz olan cümlelerde biz hiç olmamış olsak da...hep hayatın bizi çizdiği portrelerle ilişkidedir insanlar bizim kendimizle değil...bilirim beydaş onbaşının hikayesini de bey-ken beydaş olmayı da....ve senin hikayeni de bilirim Bey'im,Mir'im,Pir'im Üstadım....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta