Beyazın Şavkı Vurunca Şiiri - Meltem Kaya

Bulutlar uçuk bir beyaza sarıldı
Üşüştü birden papatyalar saçlarına sonra
Beyazın şavkı vurdu zulamdaki yalnızlığa
Rüzgar yalpaladı, güneş kucakladı...

Hüznü avuçluyordum günbegün
Bir iç çekişi, bir gurbet türküsüydü ıssızlık
Yüzünün şavkı vurdu bir gün, dağıldı yalnızlık
Sabır köpük köpük dağılan tortusu ömrün...

Günışığı yakın artık ağarmayan sabahlara
Sesin koktukça böyle, küskün güller gülüyor
Sokul bana, bak ellerinde bozkırlar uyanıyor
Şavkı vuruyor güneşin, anı toplayacağımız yollara....

Yollar ki sevgilim;
Akasya kokuyor boydan boya....
Sokul bana, yolları bekletmeyelim...