güvercinlerle iniyor İstanbul
güvercinlerle seviyor beni
ve hayallerimi önüme atıyor genç bir kız
ve genç kızın gözleri
gözleri güvercin aydınlığı istanbul
savurdukça saçlarını kız
meydan büyüyor
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




kendimi istanbulda adı beyazıd olan meydanda buldum.bir gün istanbula gidersem şairin anlattığı tabloyu görmek ve yaşamak isterim..ağzına sağlık..elazığlı
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta