bir akşam daha aktı içimizden.
bir güvercin bir güvercine karıştı.
güvercinlerle İstanbul a iniyor insan
incecik bir yol yalnızlık,
ve benim hiç sevinçlerim olmadı.
beyazıd meydanı kalabalık
içten içe geçerek parke taşlarının
Ben sana mecburum bilemezsin
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.
Devamını Oku
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.




beyazıd meydanı çınar ve güvercinler ve de buğday satan o sevimli insanlar tezgahları başında geçti gözümün önünde özledim tebrikler
Abi inanamıyorum gerçekten abartmıyorum çok mutluyum umudu kesmeye başlamıştım artık yavaştan inanamıyorum yani eleştiri bile aramıyorum inan normalde öyleyimdir direk eleştirilecek yönlerine bakarım şiirin ki gayet de iyiyimdir o konuda ama yok abi yani bakmam bakılmaz bu şiirde eleştiriye ya da herhangi bir şeye budur işte budur.gerçekten tebrikler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta