Issız bir vadide zambak kümesi,
Açar her bahar, morlu, sarılı,
Bütün el değmemiş çiçekler,
Bu vadide zemberek gibi açar.
Uçurumun ucundaki çiçek,
Savrulur rüzgarda kırılırcasına.
Yakından dokunmak ne mümkün,
Sokakta karşılaştım.
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.
Devamını Oku
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta