Beyaz Zambak Şiiri - Harun Ertaş

Bir zambağa benzetirdim seni
Bir zambak kadar saf beyaz
Gözlerin toprağın gibi;
Kahveden kahveye çalan renkte

Kokunu almak isterdim şehrinde
Toprak kokunu almak..
Kokunu almadıktan sonra
Ne koktuğum fark ediyor ki...

Bir vazoya ekerim seni
Yaşlarım sulasın seni
Bakışlarım güneşin,
Bir nevi filizletsin seni

Ah ne güzel kokarsın sen
Başka çiçek tanımazdım
Başka koku istemezdim
Sırf zambağısın diyarımın diye

Kim kopardı seni bu denli
Seni filizleten toprağından
Hangi toprağın çiçeğisin;
Hangi çiçeksin şimdi?