her insan kendi ışığını açabilecek dokunuşu içinde taşır,
parmakların gitmediği butonların kalbe asılmasına gerek olmaz....
mutlu sonların getirdiği mendilleri tutamayanlar,
siyah beyaz aşkların yapraklarının renklerini bilemezler...
sonunda küfretti hücrelerimde,
yüreğim daldı derin okyanusların sesine,
iç yumuşaklığını kaybetmiş sevdaların kırılmaz taşlarına...
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta