her insan kendi ışığını açabilecek dokunuşu içinde taşır,
parmakların gitmediği butonların kalbe asılmasına gerek olmaz....
mutlu sonların getirdiği mendilleri tutamayanlar,
siyah beyaz aşkların yapraklarının renklerini bilemezler...
sonunda küfretti hücrelerimde,
yüreğim daldı derin okyanusların sesine,
iç yumuşaklığını kaybetmiş sevdaların kırılmaz taşlarına...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta