Beyaz Sessizlik Şiiri - Salim Erben

Gökten süzülüyor bin bir beyaz tül,
Uykuya daldı bak papatya ve gül.
Sustu bağrımızda şakıyan bülbül,
Dünyanın üstüne serildi bu kış.

Dumanlar tüterken eski bacadan,
Bir masal anlatır gece kocadan.
Kurtulup gönüller gamdan, acıdan,
Huzurun tahtına kuruldu bu kış.

Camlarda desenler, buzdan nakışlar,
Bir başka derindir buğulu bakışlar.
Yorulmuş yollar ve dik yokuşlar,
Beyaz bir örtüye sarıldı bu kış.

Ayazın nefesi camları bürür,
Yalnızlık kar üstü sessizce yürür.
Ruhumuz dinginlik, sükunet görür,
Sanki bir noktada duruldu bu kış.