Beyaz Sessizlik Şiiri - Selçuk Alkan

Her yer bembeyaz bir örtü
Soğuktan yosun tutmuş kirpikler
Saçak altında alaca kargalar
Hâla uykudalar
Bugün günlerden Pazartesi
Henüz örtülmemiş ayak izleri
Sadece, ama sadece özlemek üşütüyor beni

Sokak lambalarıyla birlikte titremek, sabahın ayazında
Issız parklarda bin kez soluklanmak
Köşe başında titreyen kedilere
Gizlice göz kırpmak
Bu gökten dökülen, karlar ülkesinden bir masal
Ne ilginç!
İnci bir gülüşten düşmüş gibi tüm kar taneleri
Menekşe gözlü soğuk bir sabah vakti
Henüz örtülmemiş ayak izleri
Yalnız, yalnızca özlemek üşütüyor beni

Niyetim beyaz sessizliğe kendimi bırakmak
Çamlar değiştirirken rengini, yeşilden beyaza
Kendi başıma, asude bir hayal kurmak
On dört katlı puslu bir pencereden
Beyaz bir arabanın gelişini beklemek
Niyetim aslında!
O karlar ülkesine sapsarı laleler götürmek

Bugün günlerden Pazartesi
Ve kar yağıyor usul usul ve sessizce
Dışarda binlerce cenaze töreni
Henüz örtülmemiş ölü ayak izlerini
Bir bir gömüyor kar taneleri
Avuçlarımda üç ayaklı bir çay fincanı, dumanı üstünde
Sıcaklığını hissetmek mi avuçlarımda! Nafile!
Çünkü özlemek kıştan daha soğuk!
Sadece, ama sadece özlemek üşütüyor beni