Benim Beyaz bir Şemsiyem vardı yağmur yağarken ıslanmamak için almıştım
Ama hiç kullanmadım çünkü yağmurda yürümeyi seviyordum
Sonra yağmurdan korkar oldum, çünkü ben yağmuru değil seninle yürümeyi seviyormuşum
Bunu da sen gidince yağmurda beyaz şemsiyemi açmaya çalıştığımı fark edince anladım
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta