Sıra sıra tahta sandalye,
Dört yüksek duvar,
Bir de beyaz perde,
Dermandı her derde,
Bizim yazlık sinemalar...
Çapkın mı çapkındı afişler,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




nostalji yaptık...tüm mahalle anneler çocuklar gürültü yinede çok güzeldi çok eski sinema keyifleri......tebrikler...teşekkürler....
Geçmiş zaman yolculukları... Ve anılar slaytı...
Güzeldi, geçmişi canlandırdı...
Tebrik ve saygı ile
yürek kalem sesiniz daim olsun saygı sevgiyle
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta