Yoklukta, her dem illet sis, soluduğun o kara boşlukta.
Tek bir ışıltılı gemi geçerde ufuklarından,
Düğünler düzülür yüreciğinin orta yerinde,
Renk renk içersin, sinsi puslu perdeyi yırtıpta gönlünü şenlendiren ışınların herbir hüzmesini.
Gece, o katli-vacip nasıl da acımasızdır aşıklara,
O sis ki, çaresiz başlara sardıkları güller değil,belalardır,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta