saçlarımı ellerinle okşarken eskittim
avuçlarımda beyaz gül yaprakları
seni yazarken yaşıyormuşum meğer
sözüm, özüne karıştı
dilim damağım çorak
şişeler devirdim uyku arası
ayyaşa çıktı adım
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Gülü dikeniyle sevmek lazım da, diken dikenliğini yaparken çok acımasız davranıyor . Çok güzel bir şiir okudum. +10
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta