saçlarımı ellerinle okşarken eskittim
avuçlarımda beyaz gül yaprakları
seni yazarken yaşıyormuşum meğer
sözüm, özüne karıştı
dilim damağım çorak
şişeler devirdim uyku arası
ayyaşa çıktı adım
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Gülü dikeniyle sevmek lazım da, diken dikenliğini yaparken çok acımasız davranıyor . Çok güzel bir şiir okudum. +10
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta