saçlarımı ellerinle okşarken eskittim
avuçlarımda beyaz gül yaprakları
seni yazarken yaşıyormuşum meğer
sözüm, özüne karıştı
dilim damağım çorak
şişeler devirdim uyku arası
ayyaşa çıktı adım
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Gülü dikeniyle sevmek lazım da, diken dikenliğini yaparken çok acımasız davranıyor . Çok güzel bir şiir okudum. +10
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta