Sabahları ne sevimsiz şu karton adamlar
Kendi ateşlerini kendilerine kusuyorlar;
Yırtıp atıyorlar bir çırpıda künyesini şehrin
Üstelik maskeye de ihtiyaçları yok
sisli bir havada yapıyorlar bunu!
Bir acaip serüven onlarınki, tuhaf bir boşluk
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta