Eski bir İstanbul evinde
Maviliğin perde oyalarından taştığı
Kahve kokan eski bir pencereden baktım İstanbul’a
Hepberaber baktık sanki
Öyle ki balıklara nazarımız değdi
Çıplak omuzları parlak hatunlar geçti karşıya
Gözlerini kırparak denize baktılar onlar da
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta