Sen,benim kalbimi bir kağıt parçası sandın.
İlk bembeyazdı,tertemizdi.
Gözün gibi baktın ona.
Yazmaya kıyamadın,atamadın.
Ama sonra birşey olmaz diyerek noktalar koymaya başladın.
Noktalar virgül,virgüller ünlem işareti oldu.
Sonra soru işaretleri yerleştirdin.
Yüz yıl oldu yüzünü görmeyeli,
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.
Devamını Oku
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta