Sen, beyaz güvercin...
Bir beyaz kâğıda yazılmış, yüreğinde saklı sevincin.
Beyaz bir mürekkeple satırları karalanmış, siyah bir kalemle imzası atılmış.
Hiç kimsenin göremeyeceği gizli bir yangınla sevdalanmış!
Bir varmış, bir yokmuş değil.
Bir varmış, biri hep sırda kalmış...
Tam orada kalmış heceleri sevdanın...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta