Beyaz güvercin tutunup maviye kanat açtı özgürlüğe
Bir ölümün sanığıydı, adı Hranttı.
Zaman herşeyin tanığıydı
Vurulup düştüğünde, zaman diz çöktü önünde.
Hani göz yaşları içine akar ya bazen insanın ağlayamaz
İşte öyle aktı göz yaşları zamanın delhizine acı acı.
Gök karardı aniden…
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta