hazan tutmuş mevsimleri
kar, kanat çırpar üzerimden
buz tutuşumdan belli
ah kahır çiçeği
bir yıllık ömre bedel
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Zor zamanlar kalabalıkların yalnızlaştığı dünden bugüne sarması istenen özlemin acı çığlıkları içimizde susmayan hiç kolay değil yaşamak
Tebrikler şair
.
.
Tesekkür ederim. Değer kattınız
"Tekin zamanlar" değil,
Bu günler...
Bu yalnızlıklar,
Tükenmişlik hissi
Maziye özlem,
Hiç tekin değil!
Hele güvercinleri vurmuşlar, kavga, barut kokusu yayılmışsa...
Tebrikler Tacettin Bey..
Teşekkürler ustadım
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta