Beyaz Gülüm Şiiri - İzzet Gayretli

Gece gündüz sevdiğin şarkıyı dinliyorum,
Beni ayıplama ne olursun, beyaz gülüm.
Ellisinden sonra ben kendime gülüyorum;
Yaşım kemale ermiş, bilirsin beyaz gülüm.

​Nerdeydin bunca sene, çıkmadın hiç karşıma?
"Hoş geldin" diyorum velakin gönül çarşıma.
Sevinsem mi üzülsem mi kar yağan başıma?
Bakıp halimize ne gülersin, beyaz gülüm?

​Hayallerin süslüyor uykusuz geceleri,
Gönül otağıma talip oldu da niceleri...
Gözüm görmedi uzun saçlı, ince belleri;
Beni benden yalnız sen dilersin, beyaz gülüm.

​Aklımdan hiç çıkmıyor can alıcı bakışın,
Kördüğüm oldu kalbe işlediğin nakışın.
Hoşuma gitti keklik gibi narin sekişin;
Kollarını boynuma dolarsın, beyaz gülüm.

​Aklım almıyor, nasıl geldik bir an göz göze?
Aşk, davetsiz misafir; mekan kurdu şu öze.
Gerek duymadı dilden düşen bir tatlı söze;
Kader yazısı nasıl silersin, beyaz gülüm?

​Geç gelen bu sevdanın çıkaralım tadını,
"Mutluluk" koyalım gel, bu sevdanın adını.
Kimse duymasın aşkın zamansız feryadını;
Yüreğindeki közü küllersin, beyaz gülüm.

​Gayretli’ye armağan ettin kara gözleri,
Kur’an-ı Kerim’den mi seçtin kutsal sözleri?
İncil, Tevrat ve Zebur yazıyormuş bizleri;
El açıp dört kitaptan dilersin, beyaz gülüm.

​İzzet Gayretli