Kalp buhranlıydı, doluydu hep hüzün
Yanmalı bu kalp atılmalı içine közün
Kelepçeler sıktı dünya, kalbimi çözün!
Beyaz gülü buldum, feleğim bitti güzün.
Yanan bu kalbime devadır sözün,
Tertemiz yüzünle melek mi özün?
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta